Wie ben je en wat doe je naast je werk als gemeenteraadslid?

Als Debora ben ik geboren, mijn roepnaam is Debby en ik ben de trotse moeder van zeven levende en twee dode kinderen. Vier dochters en vijf zonen. We hebben na het overlijden van hun vader op jonge leeftijd in 2012 met vallen en opstaan samen deze traumatische periode weten te overleven. Journalistiek en kunst stromen door m’n aderen sinds ik op de basisschool in Utrecht, waar ik geboren ben, de schoolkrant vol schreef. En ik als tiener in Tiel, waarnaar we later verhuisden, van mijn gespaarde zakgeld en bijbaantjes al snel lid werd van de plaatselijke kunstuitleen. Daar hielp ik in het kader van 
vrijwilligerswerk ook Turkse en Marokkaanse vrouwen en meisjes om de Nederlandse taal te leren. De cursusboeken uit die tijd vond ik laatst terug in oude verhuisdozen. Deze passies hebben zich daarna in Tilburg rap voortgezet. Tijdens mijn studie Vrijetijdswetenschappen aan Tilburg University (toen nog KUB) werkte ik als redacteur voor de universiteitskrant Univers en ben daarna gaan schrijven voor diverse kranten en magazines. Daarop volgde het werk voor lokale en regionale omroepen, waarvoor ik nieuwsbulletins en ook een kunstprogramma produceerde.

Tijdens de coronajaren, in het vacuum van lockdowns, vond ik troost in mijn boekenkast. Op een dag realiseerde ik me dat het merendeel van de inhoud daarvan bestaat uit non-fictie, vooral exemplaren over kunst, cultuur en architectuur. Die eyeopener is het startsein geworden voor de studie Kunstgeschiedenis, die ik volg aan de Universiteit van Amsterdam, met specialisatie Architectuur en Stedenbouw. Vooral vanuit deze invalshoek en mijn liefde en passie voor Tilburg en de Tilburgers ben ik het raadslidmaatschap ingestapt. Daarnaast vervul ik, hoewel nu in mindere mate, van tijd tot tijd werk als zelfstandig journalist en/of redacteur en doe ik vrijwilligerswerk voor uiteenlopende instanties.

Waarom ben je raadslid geworden?

In de periode rondom het afscheid nemen van wijkraad Reeshof, waarvoor ik 26 jaar bestuurslid ben geweest, kruiste Hans Smolders mijn pad. We kenden elkaar nog uit het verleden en ik ben hem altijd blijven volgen. We raakten in gesprek en er volgden meerdere gesprekken. Gezien mijn jarenlange maatschappelijke en persoonlijke betrokkenheid bij Tilburg in het algemeen en de wijkraad in het 
bijzonder, de achtergrond in de journalistiek en mijn huidige studie, zou een rol als raadslid goed kunnen passen in m’n streven om een bijdrage te mogen leveren aan het maken van een wezenlijk verschil voor onze gemeente.Het is bovendien precies veertig jaar geleden dat ik hier in 1986 als student kwam wonen in een HAT-eenheid (zo heette dat toen) aan de Hart van Brabantlaan. Dat voelde als een walhalla op 24 vierkante meter, waar we ruim zes jaar lang ons geluk niet op konden. Veertig jaar later en negen kinderen rijker wonen we nog steeds met groot plezier in deze vriendelijke dynamische stad. 
Tilburg voelt voor mij eigenlijk nog steeds als een groot dorp en dat bedoel ik alleen maar positief. Als een warme zachte deken die ik omsla als ik ’s avonds, na een lange studiedag in Amsterdam, in Tilburg het perron weer op stap: lekker, ik ben weer thuis! 

In Tilburg heb ik gestudeerd en gefeest, we zijn hier verhuisd en bevallen, we hebben hier twee zoontjes verloren en mijn lief en hun vader gekoesterd, verzorgd en begraven. Voor ons betekent Tilburg thuiskomen in een stad van heel veel blijdschap en -van tijd tot tijd- ook van verdrietig zijn. Sentimenten die vele Tilburgers vast met mij zullen delen. Kortom, Tilburg en de Tilburgers bruisen in mijn aderen en huizen in mijn hart. Voor zo’n grote liefde wil ik door het vuur gaan, me graag vol bezieling inzetten en mijn stem verheffen, daar waar en waarvoor dat nodig is.

Wat wil je deze raadsperiode bereiken voor Tilburg?

Een stad of dorp en Tilburg in het bijzonder, zie ik als een warm bad in een veilig thuis. Een thuis waarbinnen iedereen gelijkwaardig is en als zodanig wordt behandeld. De plek waarnaar je terugverlangt als je er even niet bent, waar je een brok van in de keel krijgt als je de klanken van Guus’ lied ‘Brabant’ hoort, waar je samen vrij kunt ademen zonder elkaar de adem te benemen. Waar genoeg goede 
bewegingsruimte is voor iedereen om te kunnen komen en verblijven waar je graag wilt zijn. Waar je het leven viert en je medemens met respect, compassie en vriendelijkheid tegemoet treedt. Ongeacht religie, politieke kleur en afkomst. Alles en iedereen is familie en de gemeente Tilburg met Berkel-Enschot, Udenhout en Biezenmortel voelen voor mij als één grote familie. 

In deze raadsperiode voel ik daarom meer dan ooit de verantwoordelijkheid om een fikse steen te kunnen bijdragen aan ons mooie Tilburg en de omliggende dorpen: het fijne thuis dat ik hierboven heb omschreven. En primair om te helpen waarmaken waar de Tilburgers voorafgaand aan en tijdens de gemeenteraadsverkiezingen zo’n belangrijk signaal voor hebben afgegeven.
 

Favoriete plek en waarom?

Het allerliefst zit ik met onze hele familie gezellig thuis te chillen aan de rand van de Dongevallei, een uniek natuurgebied in de Reeshof waar Schotse Hooglanders om de haverklap langs het hek komen schurken en ik me zelfs na vele jaren woongenot nog iedere dag op vakantie waan. Ons huis en Tilburg voelen voor mij als een lot uit de loterij, zo dankbaar ben ik dat we hier nog steeds zo fijn kunnen 
wonen na alle stormen die we samen hebben doorstaan. En dat we ook hebben kunnen ervaren dat je met een beetje goede wil en een groot hart voor elkaar jarenlang gemakkelijk zonder problemen samen je kamer kunt delen in een huis dat bij lange na niet voor zoveel personen bedoeld en geschikt is. Daarnaast ben ik dol op het dwaalgebied in het centrum met zijn kunstzinnige winkeltjes, bijzondere ondernemers en heerlijke plekken om te eten en drinken. Ook de Spoorzone, die blaakt van Tilburgse ‘ruwe bolster, blanke pit’-energie en creativiteit, kan me bijzonder bekoren. Net zoals The Living Museum Tilburg, een bijzonder en sociaal initiatief waar mijn hart harder van gaat kloppen en waar ik al vele unieke kunstzinnige creaties heb aangetroffen. M’n guilty pleasure is het opscharrelen van een ‘catch of the day’ in een van de vele gave kringloop- en tweedehands winkels die ons mooie Tilburg rijk is. Maar favoriet of niet, Tilburg, Berkel-Enschot, Biezenmortel, Udenhout en iedereen die hier woont: ik houd van jullie allen met heel mijn hart. Allemaal de schouders eronder en we gaan er samen iets prachtigs van maken! 

Nevenactiviteiten

• Zelfstandig Journalist/redacteur bij PERSDRANG | Multimediale Journalistiek (Betaald, variabel aantal uren per week)
• Student Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam (Onbetaald, variabel aantal uren per week)
• Betrokkene bij Opleidingscommissie Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam (Onbetaald, variabel aantal uren per week)